Juan 11
Ang New Consensus Bible ay isang AI-generated na kontemporaryong salin, na binuo mula sa pitong public-domain na pagsasalin at sa consensus ng 20 tradisyon. Tingnan ang lahat ng gawa sa likod ng kabanatang ito.
1May isang lalaking may sakit, si Lazaro na taga-Betania, mula sa nayon ni Maria at ng kanyang kapatid na si Marta. 2Ito yaong Maria na nagpahid ng pabango sa Panginoon at nagpunas ng kanyang mga paa sa pamamagitan ng kanyang buhok, na ang kapatid na si Lazaro ay may sakit. 3Kaya nagpasugo ang magkapatid na babae sa kanya, na nagsasabi, “Panginoon, tingnan mo, may sakit ang minamahal mo.” 4Ngunit nang marinig ito ni Jesus, sinabi niya, “Ang sakit na ito ay hindi tungo sa kamatayan, kundi para sa kaluwalhatian ng Diyos, upang ang Anak ng Diyos ay maluwalhati sa pamamagitan nito.” 5Mahal nga ni Jesus si Marta at ang kanyang kapatid na babae at si Lazaro. 6Kaya, nang marinig niyang may sakit ito, nanatili pa siya nang dalawang araw sa dakong kinaroroonan niya. 7Pagkatapos nito ay sinabi niya sa mga alagad, “Pumunta tayong muli sa Judea.” 8Sinabi ng mga alagad sa kanya, “Rabi, kamakailan lamang ay nagtangka ang mga Judio na batuhin ka, at pupunta ka pa ba roon muli?” 9Sumagot si Jesus, “Hindi ba may labindalawang oras sa isang araw? Kung ang sinuman ay lumalakad sa araw, hindi siya natitisod, sapagkat nakikita niya ang liwanag ng sanlibutang ito. 10Ngunit kung ang sinuman ay lumalakad sa gabi, natitisod siya, sapagkat ang liwanag ay wala sa kanya.” 11Sinabi niya ang mga bagay na ito, at pagkatapos nito ay sinabi niya sa kanila, “Si Lazaro na ating kaibigan ay natutulog, ngunit pupunta ako upang gisingin ko siya.” 12Kaya sinabi ng mga alagad sa kanya, “Panginoon, kung siya ay natutulog, gagaling siya.” 13Subalit ang tinukoy ni Jesus ay ang kanyang kamatayan, ngunit inakala nila na ang tinutukoy niya ay ang pamamahinga sa pagtulog. 14Kaya hayagang sinabi ni Jesus sa kanila, “Namatay si Lazaro, 15at nagagalak ako alang-alang sa inyo na wala ako roon, upang kayo ay manampalataya. Ngunit puntahan natin siya.” 16Kaya si Tomas, na tinatawag na Didimo, ay nagsabi sa mga kapwa niya alagad, “Pumunta rin tayo, upang mamatay tayong kasama niya.” 17Kaya nang dumating si Jesus, natagpuan niyang apat na araw na pala siya sa libingan. 18Ang Betania nga ay malapit sa Jerusalem, mga labinlimang estadio ang layo, 19at marami sa mga Judio ang pumunta kina Marta at Maria, upang aliwin sila tungkol sa kanilang kapatid. 20Kaya si Marta, nang marinig niyang dumarating si Jesus, ay lumabas upang salubungin siya, ngunit si Maria ay nanatiling nakaupo sa bahay. 21Sinabi nga ni Marta kay Jesus, “Panginoon, kung narito ka sana, hindi sana namatay ang aking kapatid. 22Ngunit kahit ngayon ay nalalaman ko na anumang hingin mo sa Diyos, ibibigay sa iyo ng Diyos.” 23Sinabi ni Jesus sa kanya, “Muling babangon ang iyong kapatid.” 24Sinabi ni Marta sa kanya, “Nalalaman kong muli siyang babangon sa muling pagkabuhay sa huling araw.” 25Sinabi ni Jesus sa kanya, “Ako ang muling pagkabuhay at ang buhay. Ang sumasampalataya sa akin, kahit mamatay siya, ay mabubuhay, 26at ang bawat nabubuhay at sumasampalataya sa akin ay hindi mamamatay kailanman. Sumasampalataya ka ba rito?” 27Sinabi niya sa kanya, “Opo, Panginoon, sumasampalataya ako na ikaw ang Cristo, ang Anak ng Diyos, ang pumaparito sa sanlibutan.” 28At nang masabi niya ito, umalis siya at lihim na tinawag ang kapatid niyang si Maria, na sinasabi, “Narito ang Guro at tinatawag ka.” 29Nang marinig niya ito, mabilis siyang tumayo at pumunta sa kanya. 30Hindi pa nga dumarating si Jesus sa nayon, kundi naroroon pa sa dakong sinalubong siya ni Marta. 31Kaya ang mga Judiong kasama niya sa bahay na umaaliw sa kanya, nang makitang mabilis na tumayo si Maria at lumabas, ay sumunod sa kanya, sa pag-aakalang pupunta siya sa libingan upang umiyak doon. 32Kaya nang dumating si Maria sa kinaroroonan ni Jesus, pagkakita sa kanya, nagpatirapa siya sa kanyang paanan, na nagsasabi sa kanya, “Panginoon, kung narito ka sana, hindi sana namatay ang aking kapatid.” 33Kaya nang makita siya ni Jesus na umiiyak, at ang mga Judiong kasama niyang umiiyak, labis siyang nabagbag sa espiritu at nagulumihanan, 34at sinabi niya, “Saan ninyo siya inilagay?” Sinabi nila sa kanya, “Panginoon, halika at tingnan mo.” 35Lumuha si Jesus. 36Kaya sinabi ng mga Judio, “Tingnan ninyo kung gaano niya siya minahal!” 37Ngunit ang ilan sa kanila ay nagsabi, “Hindi ba kaya ng taong ito, na nagdilat ng mga mata ng bulag, na pigilan din ang taong ito na mamatay?” 38Kaya si Jesus, muling labis na nababagbag sa kanyang sarili, ay dumating sa libingan. Ito ay isang yungib, at may isang batong nakatakip doon. 39Sinabi ni Jesus, “Alisin ninyo ang bato.” Si Marta, ang kapatid ng namatay, ay nagsabi sa kanya, “Panginoon, may amoy na, sapagkat ikaapat na araw na niya.” 40Sinabi ni Jesus sa kanya, “Hindi ba sinabi ko sa iyo na kung mananampalataya ka, makikita mo ang kaluwalhatian ng Diyos?” 41Kaya inalis nila ang bato kung saan nakahiga ang patay. At itiningala ni Jesus ang kanyang mga mata at sinabi, “Ama, nagpapasalamat ako sa iyo na dininig mo ako. 42Nalalaman ko namang lagi mo akong dinirinig, ngunit sinabi ko ito dahil sa pulutong na nakatayo sa paligid, upang sila ay manampalataya na ikaw ang nagsugo sa akin.” 43At nang masabi niya ang mga bagay na ito, sumigaw siya nang may malakas na tinig, “Lazaro, lumabas ka!” 44At ang taong patay ay lumabas, nakagapos ang mga paa at kamay ng mga pambalot, at ang kanyang mukha ay nababalot ng isang tela. Sinabi ni Jesus sa kanila, “Kalagan ninyo siya, at hayaan siyang umalis.” 45Kaya marami sa mga Judio na pumunta kay Maria at nakakita sa ginawa ni Jesus ang sumampalataya sa kanya. 46Ngunit ang ilan sa kanila ay pumunta sa mga Fariseo at sinabi sa kanila ang ginawa ni Jesus. 47Kaya ang mga punong saserdote at ang mga Fariseo ay nagtipon ng kapulungan, at nagsabi, “Ano ang ginagawa natin? Sapagkat ang taong ito ay gumagawa ng maraming tanda. 48Kung pababayaan natin siyang ganito, ang lahat ay sasampalataya sa kanya, at darating ang mga Romano at aagawin kapwa ang ating dako at ang ating bansa.” 49Ngunit ang isa sa kanila, si Caifas, na siyang pinakapunong saserdote nang taong iyon, ay nagsabi sa kanila, “Wala kayong nalalaman kahit kaunti, 50ni hindi ninyo isinasaalang-alang na kapaki-pakinabang para sa inyo na ang isang tao ay mamatay para sa bayan, at hindi ang buong bansa ang mapahamak.” 51Hindi niya sinabi ito mula sa kanyang sarili, kundi dahil siya ang pinakapunong saserdote nang taong iyon, nagpropesiya siya na si Jesus ay mamamatay para sa bansa, 52at hindi lamang para sa bansa, kundi upang tipunin din niya sa isa ang nakakalat na mga anak ng Diyos. 53Kaya mula nang araw na iyon ay nagsabwatan sila upang patayin siya. 54Kaya hindi na hayagang lumakad si Jesus sa gitna ng mga Judio, kundi umalis mula roon patungo sa rehiyong malapit sa ilang, sa isang lunsod na tinatawag na Efraim, at doon siya nanatili kasama ng kanyang mga alagad. 55Malapit na nga ang Paskuwa ng mga Judio, at marami ang umahon sa Jerusalem mula sa lalawigan bago ang Paskuwa, upang linisin ang kanilang sarili. 56Kaya hinahanap nila si Jesus, at nagsasabi sa isa't isa habang nakatayo sa templo, “Ano sa palagay ninyo? Na hindi siya pupunta sa kapistahan?” 57Nagbigay nga ng mga utos ang mga punong saserdote at ang mga Fariseo na kung may sinumang nakakaalam kung nasaan siya, dapat niyang ipagbigay-alam ito, upang madakip nila siya.
John 11: bawat pagsasalin at tradisyonAng buong study page — pinaghambing ang lahat ng pagsasalin, ang consensus ng iba't ibang tradisyon, at ang New Consensus Bible sa iisang page.→Gumawa ng SermonGumawa ng draft ng sermon sa John 11 sa boses ng tradisyong pipiliin mo — anumang haba, anumang antas, may PowerPoint na binuo mula sa picture book.→